Toen ik terug kwam van mijn vakantie las ik op
internet dat Chris Norman op tour ging door Duitsland,en wel heel dichtbij
Dusseldorf ongeveer 90 km de stad waar ik woon Helmond. Ik heb meteen 2 kaartjes
besteld voor mijn dochter en mij (die vind Chris Norman ook goed is er mee
opgegroeid hoort hier niks anders haha).En nog wel op de eerste rij het kan niet
beter.Na een week heb ik ook kaartjes besteld voor Magdeburg iets verder weg 500
km.Op 16 november overdag een hele gewone dag maar zo zenuwachtig dat ik gewoon
niet hoefde te eten.(Chris Norman een goed dieet).IK moet zeggen het concert was
geweldig nieuwe en oude liedjes op het einde een liedje van Elvis het was
prachtig.Het duurde 2 uur en die vliegen voorbij.Gelukkig had ik nog
vooruitzichten voor 21 november in Magdeburg.Nou op woensdag weer naar Duitsland
en nu Magdeburg een heel eind rijden,maar we bleven er in een hotel slapen.Mijn
man bleef tijdens het concert in het hotel en bracht mij en mijn dochter naar de
stadthalle waar Chris Norman optrad.(wat een lelijk gebouw).Wij zaten niet
vooraan maar achteraan boven wat wel tegenviel,maar al voor het eerste liedje
zijn we naar voren gaan zitten allemaal lege plaatsen,wat trouwens heel veel
mensen deden.Het was weer perfect en Chris was goedgehumeurd,en het viel me op
dat hij dezelfde kleren aan had als in Dusseldorf.Hij zong dezelfde liedjes maar
in een iets andere volgorde.De 2 uur leken vlugger voorbij te gaan als in
Dusseldorf.Na het concert om ongeveer 10 uur belde ik mijn man,maar die was in
slaap gevallen en hoorde de telefoon(Achteraf gelukkig niet.)We zij naar
achteren gelopen waar een Mecedes stond en een groepje mensen.Chris Norman zou
daar uit komen,mijn man was intussen ook gekomen.Toen kwam Chris Norman met zijn
manager naar buiten.Mijn dochter ging erheen voor een handtekening.Er werden
foto's gemaakt.Mijn dochter en mijn man zeiden tegen mij ga er nou heen ,maar ik
was op dat moment geloof ik nog erger dan een puber.Ik ben er op een gegeven
moment toch heen gegaan,en ineens lag zijn hand op mijn schouder,en ik met die
grote mond durfde helemaal niks,daarna voelde ik zijn hand nog op mijn rug en ik
de held liep weg hij zei nog iets maar ik was versteend geloof ik.Toch een leuke
foto gemaakt.Wel jammer van die rode ogen,maar ik heb hem door een fotograaf
laten afdrukken zonder rode ogen en die hand voor in beeld.Hij krijgt een mooie
plaats bij ons in huis.En hier heb ik meer als 30 jaar op moeten
wachten(haha).Nou volgende week naar Amsterdam misschien daar nog een kansje
voor foto's.
Wie weet!!!!!!
Jose Verberne